Να σώσουμε τα παρθένα βουνά μας!

Τριανταφυλλιά.

Προστατέψτε τα ορεινά οικοσυστήματα!

Αφήστε τα ορεινά ποτάμια να κυλούν ελεύθερα!

Αντέχουμε...

"Καθένας στον πόνο του, καθένας στη μοναξιά του και στην οργισμένη εκδίκησή του."

Gwendolyn Brooks.

Vi Veri Veniversum Vivus Vici.

Με τη δύναμη της αλήθειας, ζώντας, κατέκτησα το σύμπαν!

Βόλφγκανγκ Γκαίτε-Φάουστ.

Ο βοσκός των προβάτων!

Υπάρχουν ποιητές που είναι τεχνίτες

Και δουλεύουν τους στίχους

Όπως οι μαραγκοί το ξύλο!

Τι λυπηρό να μην ξέρεις ν’ ανθίζεις!

Να ‘χεις να βάζεις στίχο σε στίχο, όπως αυτός

Που χτίζει έναν τοίχο

Και βλέπει αν στέκει καλά

Και τον γκρεμίζει αν δεν είναι έτσι!

Αλλά, το μόνο έργο τέχνης είναι η Γη μας

Που αλλάζει, και πάντα η ίδια είναι και πάντα ωραία…

Το σκέφτομαι, όχι όπως ο οποιοσδήποτε σκέφτεται,

Αλλά όπως αυτός που αναπνέει.

Κοιτάζω τα λουλούδια και γελάω…

Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνουν ούτε κι εγώ αν τα καταλαβαίνω.

Γνωρίζω όμως ότι η αλήθεια μαζί τους και μαζί μου είναι

Στην κοινή μας θεότητα

Που μας αφήνει να φύγουμε, να ζήσουμε για τη Γη,

Ευτυχισμένοι στα χέρια τις εποχές να σηκώνουμε

Ν’ αφήνουμε τον άνεμο να μας αποκοιμίζει

Και στα όνειρά μας, όνειρα να μην έχουμε.

Όποιος έχει λουλούδια ανάγκη τον Θεό δεν έχει.

(Fernando Pessoa)

Η ελπίδα απαιτεί και δράση!

Αυτοί που έχουν μεγάλη υπομονή και μπορούν να περιμένουν πολύ και να υπομένουν και πολλά, δεν πρέπει τελικά να περιμένουν και πολλά.

Φθινόπωρο.

"Τα φύλλα πέφτουν, πέφτουν λες από ψηλά,

 σαν να ξεράθηκαν οι κήποι τ' ουρανού·

 πέφτουν με μι' άρνηση στο στόμα του κενού. 

Και μες στη νύχτα πέφτει η Γη βαριά,

 από τ' αστέρια προς τη μοναξιά. 

Όλοι μας πέφτουμε. Το χέρι αυτό που γράφει.

 Δες, όλα γύρω χάνονται στα βάθη. 

Είναι όμως Κάποιος που την πτώση αυτή

 στα δυο του χέρια στοργικά τη συγκρατεί." 

Φθινόπωρο-Rainer Maria Rilke.

Όχι στην καταστροφή των παρθένων βουνών μας!

Βοηθήστε να σώσουμε τα Παρθένα Βουνά μας!

Άμεση Ίδρυση Εθνικού Φυσικού Πάρκου 

στα Κραβαρίτικα Βουνά, στην Οξυά και στα Βαρδούσια!

Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες...

«Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες,

Φίλε μου, όσοι δεν ένιωσαν ποτέ, με τι

Σίδερο, με τι πέτρες, τι αίμα, τι φωτιά,

Χτίζουμε, ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!»

Οδυσσέας Ελύτης.

Γη μάθε με...

Γη μάθε με να θυμάμαι.

Γη μάθε με ηρεμία,

όπως τα χορτάρια ηρεμούν με το φως.

Γη μάθε με να υποφέρω,

όπως οι γηραιές πέτρες υποφέρουν από τη μνήμη.

Γη μάθε με ταπεινοφροσύνη,

όπως τα άνθη είναι ταπεινά από την αρχή.

Γη μάθε με να νοιάζομαι,

όπως η μάνα που προστατεύει τα μικρά της.

Γη μάθε με θάρρος,

όπως το δέντρο που ορθώνεται μοναχό.

Γη μάθε με περιορισμό,

όπως το μυρμήγκι που αργοσαλεύει στο έδαφος.

Γη μάθε μου ελευθερία,

όπως τον αετό που πετάει στον ουρανό.

Γη μάθε μου παραίτηση,

όπως το φύλλο που πεθαίνει το φθινόπωρο.

Γη μάθε με αναγέννηση,

όπως τον σπόρο που φυτρώνει την άνοιξη.

Γη μάθε με να ξεχνάω τον εαυτό μου,

όπως το λιωμένο χιόνι ξεχνά την ζωή του.

Γη μάθε με να θυμάμαι την καλοσύνη,

όπως οι ξηροί αγροί κλαίνε στην βροχή.

(Προσευχή της ινδιάνικης φυλής Ute.)

Πάρε όποιο δρόμο, όποια κορφή, ρώτα όποιο δένδρο θέλεις...

"Πάρε όποιο δρόμο, όποια κορφή, ρώτα όποιο δένδρο θέλεις.

Μ’ ακούς ; Οι δρόμοι όλης της γης βγαίνουνε στην καρδιά μου.

Μην ξεχαστείς κοιτάζοντας το φως. Τ’ ακούς ;"

(Μαζεύω τα πεσμένα στάχυα- Νικηφόρος Βρεττάκος)

Ανεμογεννήτριες εναντίον Βιοποικιλότητας!

Ο λύχνος μου...

Εγώ είμ' εδώ ανυπόταχτος και παραστρατισμένος,

εγώ δαγκώνω με θυμό της φτώχειας το ψωμί,

νόθος της τέχνης είμ' εγώ και της ιδέας διωγμένος

από μιαν έγνοια ο νους θολός, δαρμένο το κορμί.

Ο λύχνος μου στης ιερής μελέτης το τραπέζι

σαν ένα νεκροκάντηλο στα μάτια μου αχνοπαίζει

όλα πολέμια κρύα βιβλία, κοντύλια και χαρτιά.

Με καίει κακιά φωτιά.

Εμέ η ζωή μου πλάνεμα και η γέννησή μου λάθος

το λόγο δεν ορέγομαι, δεν ξέρω το ρυθμό

σέρνουν εμένα δυό άλογα, τ' αράπικο το πάθος

και τ΄ αφροστάλαχτο όνειρο μπορεί και στο γκρεμό.

Κωστής Παλαμάς, "Kακή φωτιά".

Ξεροβούνι Πλατάνου.

Το Ξεροβούνι Πλατάνου πριν  την καταστροφή του από τους Μεγαλοεργολάβους και την Τρόικα της Ναυπακτίας!

Η Φύση δεν δαμάζεται...

"Η Φύση δεν δαμάζεται παρά μόνο αν υποταχθείς σ’ αυτήν."

Francis Bacon.

Αφήστε τα Βουνά και την Φύση στην ησυχία τους!

Όχι στην Ανάπτυξη τους-Ναι στην Προστασία τους!

Αν το μονοπάτι ακολουθήσετε...

Αν το μονοπάτι αυτό το περπατήσετε, όχι σαν παρατηρητές ή ακόμη χειρότερα ως κατακτητές,...

Αν το μονοπάτι αυτό το ακολουθήσετε, και το αφήσετε αυτό να οδηγήσει τα βήματά σας βαθιά στο δάσος,...

Αν συνεχίσετε ακόμη κι όταν το μονοπάτι έχει σβήσει,...

Αν χαράξετε το δικό σας μονοπάτι, εκεί που άλλα ανθρώπινα μονοπάτια δεν υπάρχουν κι αυτό το κάνετε όχι για να κατακτήσετε το δάσος αλλά γιατί θέλετε να αφουγκραστείτε την πνοή του...

...μόνο τότε θα καταλάβετε και την πραγματική αξία της Φύσης, της Ζωής, της Ανθρωπότητας και του Εαυτού σας!

Και τότε να ξέρετε πως ποτέ ξανά ίδιοι δεν θα είστε! Γιατί θα δείτε την Ζωή με άλλο "μάτι"!Γιατί θα δείτε τον Χρόνο με άλλο "μάτι"! Γιατί θα δείτε και τον Εαυτό σας με άλλο "μάτι"!

Ακολουθήστε λοιπόν το μονοπάτι και γνωρίστε τον εαυτό σας!

Τ' όνομά σου : τοπίο χωρισμένο με χρώματα.

Τ' όνομά σου : ψωμί στο τραπέζι

Τ' όνομά σου : νερό στην πηγή.

Τ' όνομά σου : αγιόκλημα αναρριχόμενων άστρων.

Τ' όνομά σου : παράθυρο ανοιγμένο τη νύχτα στην πρώτη του Μάη.

Τ' όνομά σου : ρινίσματα ήλιου

Τ' όνομά σου : στροφή από φλάουτο τη νύχτα.

Τ' όνομά σου : στα χείλη των αγγέλων τριαντάφυλλο.

Τ' όνομά σου : κουδούνισμα αλόγων που σέρνουν την 'άνοιξη πίσω τους

Τ' όνομά σου : βροχούλα στου σπορέα το μέτωπο

Τ' όνομά σου : περίσσευμα στου βοσκού την καλύβα

Τ' όνομά σου : τοπίο χωρισμένο με χρώματα

Τ' όνομά σου : δυο δρυς που το ουράνιο τόξο στηρίζει τις άκρες του.

Τ' όνομά σου : ένας ψίθυρος απ' αστέρι σε αστέρι

Τ' όνομά σου : ομιλία δύο ρυακιών μεταξύ τους

Τ' όνομά σου : μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο

Τ' όνομά σου : ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μιαν άμπωτη ήλιου.

Τ' όνομά σου : ροδόφυλλο σ' ενός βρέφους το μάγουλο

Τ' όνομά σου : πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλων

Τ' όνομά σου : ο Ηνίοχος στην άμαξα του ήλιου.

Τ' όνομά σου : πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν την πούλια στα μεσούρανα

Τ' όνομά σου : Ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους.

Τ' όνομά σου : Ειρήνη στους δρόμους των πόλεων

Τ' όνομά σου : Ειρήνη στις ρότες των πλοίων

Τ' όνομά σου : ένας άρτος, βαλμένος στην άκρη της γης που περίσσεψε

Τ' όνομά σου : αέτωμα περιστεριών στον ορίζοντα.

Τ' όνομά σου : αλληλούια πάνω στο Έβερεστ

Νικηφόρος Βρεττάκος.

Ενάντια στης Φύσης την Λεηλασία-Αγώνας για την Γη και την Ελευθερία!

  "Ακριβώς όπως οι λύκοι πεθαίνουν, πεθαίνει έτσι και η ελευθερία. Ακούστε την προειδοποίηση."

Earth First.